Το απόλυτο ΜΗΔΕΝ | Κύριε Αυγενάκη δεν βρέχει, κάτι άλλο σας συμβαίνει

  • ΠΣΑΠ
  • Πριν από 18 ημέρες
  • 451 προβολές
img

Το απόλυτο ΜΗΔΕΝ | Κύριε Αυγενάκη δεν βρέχει, κάτι άλλο σας συμβαίνει


Στο απόλυτο ΜΗΔΕΝ (0) βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο αθλητισμός στην Ελλάδας. Η μπάλα κυλάει μόνο στις πρώτες κατηγορίες του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ, έτσι απλά για να λέμε ότι κάτι γίνεται. Η απαξίωση του αθλητισμού δείχνει ότι στη χώρα που τον γέννησε,, αποτελεί τον τελευταίο τροχό της αμάξης.

Ο αρμόδιος υπουργός αντί να απαιτήσει ή τουλάχιστον να προσπαθήσει την έναρξη των αθλητικών δραστηριοτήτων, αναλώνεται σε ανούσιες διαμάχες πότε για το Μητρώο Αθλητικών Σωματείων και πότε για τις διοικήσεις των ομοσπονδιών(!)

Κάποιος πρέπει να του πει ότι δουλειά του είναι να διεξάγονται με τον καλύτερο τρόπο τα πρωταθλήματα και όχι να φτιάχνει μητρώα σε σωματεία που δεν αγωνίζονται. Και επίσης κάποιος θα πρέπει να του εξηγήσει ότι κατάντησε υπουργός Αθλητισμού χωρίς αθλητισμό(!)

Κύριε Αυγενάκη σας έχουν κλείσει τα γήπεδα, κάθε μέρα βλέπουμε ανακοινώσεις από ανέργους του χώρου του αθλητισμού και εσείς επαναλαμβάνετε το τροπάριο της αποτυχημένης επιτροπής που εξαιτίας της πέθαναν χιλιάδες και έμειναν άνεργοι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες της χώρας. Σας έκλεισαν τα γήπεδα την ώρα που είναι ανοιχτά τα … κομμωτήρια και κάθεστε και τους καμαρώνετε, αντί να χτυπήσετε το χέρι σας στο γραφείο και να απαιτήσετε την έναρξη όλων των αθλημάτων άμεσα.

Κύριε Αυγενάκη καμαρώστε τον παρακάτω κατάλογο και δείτε που βρίσκονται τα πρωταθλήματα στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Στην Ελλάδα λοιπόν που από το πρωί μέχρι το βράδυ λέτε «ότι βρισκόμαστε σε πολύ καλύτερο επίπεδο από άλλες χώρες σε ότι αφορά την πανδημία» γιατί η 2η και 3η σε τάξη κατηγορία έχουν ξεχάσει το σχήμα της μπάλας;



Η θέση του Υπουργού Αθλητισμού πρέπει να είναι μία: Ή ανοίγουν τα γήπεδα ή παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω.


Η ανακοίνωση του Πανελληνίου Συλλόγου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών αναφέρει:

Οταν σε όλη την Ευρώπη ο επαγγελματικός αθλητισμός συνεχίζει κανονικά, στην Ελλάδα ακόμη παλεύουμε για το αυτονόητο και σήμερα, 5 Ιανουαρίου 2021, δεν ξέρουμε πότε θα ξεκινήσουν τα πρωταθλήματα της Super League 2 & Football League για τη σεζόν 2020/21! Δυστυχώς η πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση της χώρας μας στο ποδόσφαιρο ισοδυναμεί με τη δολοφονία του. Χωρίς εισαγωγικά.

Πανδημία υπάρχει σε όλη την Ευρώπη αλλά μόνο στην Ελλάδα δύο από τα τρία επαγγελματικά πρωταθλήματα παραμένουν ανενεργά, παρότι έχει κατατεθεί το ίδιο ακριβώς υγειονομικό πρωτόκολλο με το μοναδικό ενεργό πρωτάθλημα, εκείνο της Super League 1.

Κύριοι της κυβέρνησης, το μοναδικό σκεπτικό της απόφασής σας είναι το «λάθος μήνυμα προς την κοινωνία», όπως και οι ίδιοι αποδέχεστε, γιατί επιδημιολογικά είναι πλέον ξεκάθαρο από όλους ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα διασποράς του κορονοϊού ή δημόσιου κινδύνου, σε ενδεχόμενο άνοιγμα των Super League 2- Football League. Είναι πέρα από κάθε λογική το να μην επιτρέπεται να ανοίξει κάτι στο οποίο κυριαρχούν τα μέτρα πρόληψης και προστασίας και έχει αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί να λειτουργήσει.

Πρέπει να καταλάβετε ότι αυτό είναι το πραγματικό λάθος μήνυμα. Στις 02.12.2020, στην παρέμβασή μας στην υγειονομική επιτροπή, οι λοιμωξιολόγοι μας μετέφεραν με βεβαιότητα πως έχουν συμβουλευτικό ρόλο προς την κυβέρνηση και ποτέ δεν είχαν ή έχουν την εξουσία της απόφασης, κάτι που έγκεινται αποκλειστικά και μόνο σε εσάς, μαζί με όλη την ευθύνη για αυτό που θα ξημερώσει από εδώ και στο εξής.

Ακόμη και αν δεχτούμε ότι στις επόμενες μέρες θα μπορούν να ανοίξουν τα πάντα, πώς γίνεται να μην αντιλαμβάνεστε πως για εμάς δεν είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί κάτι ανάλογο, αφού θα χρειαστούμε το λιγότερο ακόμη έναν μήνα ώστε να προετοιμαστούμε για τους επίσημους αγώνες;

Ακούμε να λέτε ότι μπαίνετε στα παπούτσια μας, πως μας νιώθετε και πως είστε κοντά στον αθλητισμό και τον αθλητή. Οχι κύριοι, δυστυχώς τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει.

Ούτε μας νιώθετε, ούτε είστε κοντά μας. Απεναντίας κάνετε τα πάντα για να γκρεμίσετε όλα μας τα χρόνια, που με πολύ κόπο και αμέτρητες θυσίες αγωνιστήκαμε να γίνουμε αυτό που ονειρευτήκαμε από παιδιά.